fbpx
CHÓD OKIEM TERAPEUTY PRI

Ramienny Łańcuch (RŁ) ogranicza rotację górnego tułowia do ipsilateralnej strony i/lub rotację dolnego tułowia do kontrlateralnej strony. Pacjenci z dominującym prawym RŁ w trakcie chodu będą mieli tendencję do utrzymywania żeber w zewnętrznej rotacji po lewej stronie klatki piersiowej a po prawej stronie do rotacji wewnętrznej. Sytuacja ta będzie ograniczać rotację górnego tułowia do strony prawej i/lub rotacje dolnego tułowia do strony lewej. Po części jest to spowodowane niemożnością inhibicji Lewego Przedniego Wewnętrznego Łańcucha (L PWŁ) w trakcie fazy podporu na lewej kończynie dolnej co uniemożliwia dolnej części tułowia (poniże T8) rotację do strony lewej. To ustawienie miednicy do strony prawej z lewą rotacją klatki piersiowej powoduje zbliżenie się żeber po prawej stronie w płaszczyźnie czołowej z jednoczesnym ich oddalenie po stronie lewej. Pacjenci z lewym PWŁ i prawym RŁ spędzają za dużo czasu z ciężarem ciała na prawej kończynie dolnej z niemożnością dobrego otwarcia klatki piersiowej po stronie prawej. Kiedy w trakcie chodu przechodzą do fazy stania na lewej kończynie dolnej mają trudności z kompresją klatki piersiowej po stronie lewej. Głównym celem terapii u takich pacjentów będzie torowanie lewej panewkowo-udowej rotacji wewnętrznej i lewej Strefy Apozycji. Proces ten powinien objąć ćwiczenia facylitujące wdech po prawej stronie klatki piersiowej, poprzedzone inhibicją L PWŁ (faza wczesnego stania na kończynie dolnej lewej) i ćwiczenia torujące wydech po stronie lewej klatki piersiowej (faza późnego stania na kończynie dolnej lewej).

Zapraszamy
do kontaktu i rezerwacji terminu